ســــــــیـــــــــــــمرغ

فریادم شکسته 

درونم  

ویران شده  

به من تجاوز شده 

میان مرزهای امن خانه ام   

به من تجاوز شده  

به  روحم تجاوز شده  

چه درد تلخی

دوست خوبم، حرف زدن با تو برایم سخت شده ، کی یا چرایش را نمی دانم ، اما انگار در خیالم با تو راحت ترم ،  ساعت ها می نشینم با تو حرف می زنم آنجا توی خیالم تو عجله نداری من از تو نمی ترسم زمان برای ما ایستاده و من بی خیال از هرچیزی حرف می زنم و حرف می زنم حرف می زنم...  

 این پیش درآمد نامه های من به دوست خوبمه

  هر سال عید که می شد کلی تماس تلفنی داشتم که یا سال رو تبریک می گفتم یا تبریک می گفتن.  کلی sms تبریک های نوروزی و کلی دید و بازدید های عید. امسال خیلی متفاوت بود . نه زنگی زدم نه زنگی زدن به جز یک نفر که همیشه متفاوت عمل می کنه و بین ما ها به اسطوره انر‍ژی و شادی معروفه ! البته sms هم داشتم یه چنتایی اما نه مثل هر سال که چند بار inboxe موبایلمو خالی می کردم. سال که داشت تموم می شد من خوشحال بودم و حالا که بعد از 14 روز اومدم سر کار اصلا خوشحال نیستم از روبرو شدن با آدمها وحشت دارم . از اینکه سال نو شده‌ نه خوشحالم نه غمگین!  بی حسم . 

  نمی دونم آدما سرد شدن یا دست از تظاهر برداشتن . نمی دونم این عید مبارک باد نگفتن ها  چیز خوبیه یا بده فقط می دونم متفاوته. نمی دونم شما چه کردید زنگ زدید . sms دادید یا تو وبلاگ دیگران براشون کامنت تبریک گذاشتین و خودتونو خلاص کردید؟  

  سال گذشته که خیلی اذیت شدم هر روزش برام یه ماراتون بود امسال امید وارم سال من باشه. راستی یادم رفت بگم من پیش از شروع سال تا همین یکی دو روز پیش بعد از ده سال تشریف فرما شده بودم به دیار ابا اجدادیم شیراز . خوب بود دوستش داشتم . اونجا هم چیزهای متفاوتی دیدم مثل اولین خوشامدگویی که توی پلیس راه شیراز به صورت پارچه نوشته به چشمم خورد با این متن شگفت انگیز " به دیار من کورش کبیر خوش آمدید"  

بادبادک شده دلم 

میان دست های تو

می سپاری‌ام به باد  

کودکانه می برد مرا 

دور می شوم ز تو  

 دور‌ ِ دور 

برای دوستم بهاره برهانی که گاهی عجیب  شبیه هم می شویم