به اینجا که من هستم
اگر برسی
دیگر خدا هم پناهت نمی دهد
 |
|
 |
حالا که دارم این یادداشت رو می نویسم دلم خیلی گرفته ... می خوام بیام اینجا رو به زودی خونه تکونی کنم خیلی وقته باهاش قهرم اما همیشه بوده با من ...مث یه هم دم این وب لاگ ... اینجا که سر می زنم دلم برای خیلی چیزها تنگ می شه خصوصا دوستام که حالا خیلی هاشونو نمی تونم ببینم :(
زن که باشی
درد کشیدنت هم
زیبا می شود
روزهای بسیاری را از تو گرفتم
مرا ببخش
این تاریکی حق هیچ کداممان نیست
احساس مرا
احساس کن
زبان مرا بشناس
با زبان من با من
سخن بگو
