دیروز  یه سر رفته بودم نشر افراز یه خانم نویسنده مهربان کتابم رو خرید و جلوی خودم  شروع کرد به خوندن . منتظر بودم نظرش رو بگه اما به جای نظر شروع کرد به گریه کردن.نمی دونم جالبه یا غم انگیز . به هر حال دوست شدیم با هم و من یه دوست جدید دارم اینم اون شعری که اشک ستاره خانم رو در آورد

بخواهی ـ

زندگی می کنم

خیال قشنگی است

وقتی دیر کرده ای

من یخ کرده ام کنار خیابانُ

تو از دور دست تکان می‌دهی

می آیی به سمتم

بی آنکه چراغ سبز شده باشد 

کاش شعر بیاید

تو را هم

بیاورد